Intro
Persisk • فارسی

اتحادیه های صنفی

©John Petter Reinertsen/Samfoto©John Petter Reinertsen/Samfoto

LO

در قرن نوزدهم و در اوایل قرن بیستم زندگی برای بسیاری از کارگران دشوار بود. روزهای کاری بسیار طولانی بودند، دستمزد کم بود، و خیلی از افراد در شرایط خطرناک مشغول به کار بودند. هیچ کس نمی توانست شکایتی کند، زیرا کارش را از دست می داد.

به تدریج کارگران شروع به سازماندهی و تشکیل اتحادیه های کارگری کردند. آنها معتقد بودند از طریق اتحاد با یکدیگر بهتر می توانند شرایط نامساعد را تغییر دهند. اولین اتحادیه های کارگری در حدود سال ١۸۷٠ تشکیل شد.

اتحادیه های صنفی اهمیت زیادی برای جامعه نروژ داشته اند. برخورداری از مزایای دوران بیماری و بیکاری و نیز داشتن تعطیلات و کاهش ساعات کاری همه و همه ثمره تلاش آنها است.

مهمترین وظیفه ای که امروزه بر عهده اتحادیه های کارگری است این است که با کارفرمایان راجع به دستمزد و سایر حقوق کارکنان مذاکره کنند. از جمله این حقوق می توان به ساعات کار، تعطیلات، حق برخورداری از آموزش های شغلی و غیره اشاره کرد.

وقتی ما عضو یک اتحادیه صنفی هستیم، می گوییم ما سازمان یافته ایم. ما بخش اندکی از دستمزد خود را هر ماه به اتحادیه می پردازیم. این عمل را پرداخت دیون اتحادیه صنفی می نامند. امروزه، حدود ٪۶٠ از کارگران و کارمندان در نروژ سازمان یافته هستند.

Ansvarlig for disse sidene J.W. Cappelens Forlag AS. Læremidlet er utviklet med støtte fra Utdanningsdirektoratet. Tilbakemeldinger: intro@cappelen.no