Intro
Persisk • فارسی

تاریخچه مختصری از تعلیم و تربیت در نروژ

©J.W. Cappelens arkiv©J.W. Cappelens arkiv

تا اواسط قرن هجدهم بیشتر مردم نروژ بیسواد بودند. فقط عده کمی قادر به خواندن و نوشتن بودند.

کلیسا معتقد بود که لازم است مردم قادر به خواندن و نوشتن انجیل باشند. بنابراین در سال ١۷۳۹، نروژ اولین قانون تعلیم و تربیت خود را وضع کرد. در مدرسه کودکان خواندن و تعالیم مسیح را می آموختند. در سال ١۸۲۷، موضوعات درسی از قبیل خواندن، ریاضیات، و آواز خواندن به برنامه درسی مدارس اضافه شد. کودکان چند هفته در سال اجازه داشتند به مدرسه بروند. کودکان شهری بیش از کودکان روستایی به مدرسه می رفتند. آنها در سن ۷ سالگی تحصیل را شروع می کردند و در سن تقریباً ١۴سالگی تحصیلات خود را پایان می دادند (و در کلیسا مورد تأیید قرار می گرفتند).

در سال ١۹۳۶، قانون ۷ سال تحصیلات اجباری به اجرا در آمد. اما تحصیلات برای همه یکسان نبود. به عنوان مثال، پسران بیشتر از دختران ریاضیات می آموختند و دختران بیشتر خانه داری و آشپزی یاد می گرفتند.

بعد از جنگ جهانی دوم (١۹۴۵-١۹۳۹)، مفاهیم برابری و ارزش یکسان در جامعه نروژ اهمیت ویژه ای یافتند. این امر شامل تحصیلات نیز گردید. همه کودکان می بایست از تحصیلاتی با ارزش یکسان برخوردارد گردند. نمی بایست تفاوتی بین فرزندان والدین ثروتمند و فرزندان والدین فقیر وجود داشته باشد. دختران و پسران می بایست از تحصیلاتی یکسان برخوردار گردند. همچنین محل زندگی نباید در نحوه و میزان تحصیلات تأثیری داشته باشد.

در سال ١۹۶۹، تحصیلات اجباری برای همه به ۹سال و در سال ١۹۹۷ به ١٠ سال افزایش یافت.

©Olav Olsen/Scanpix©Olav Olsen/Scanpix

Ansvarlig for disse sidene J.W. Cappelens Forlag AS. Læremidlet er utviklet med støtte fra Utdanningsdirektoratet. Tilbakemeldinger: intro@cappelen.no